Een van mijn sporen krijgt vorm in mijn columns —
korte teksten waarin ik de kleine bewegingen van het leven verzamel.

In deze stukken schrijf ik over wat vaak bijna onzichtbaar is:
de stilte in een ontmoeting,
een gebaar dat onverwacht raakt,
of een zin die blijft hangen zonder dat je weet waarom.

Het zijn verhalen over menselijkheid, kwetsbaarheid en het gewone leven.
Niet groot of luid,
maar precies daar waar betekenis zich meestal schuilhoudt —
in het kleine, in het subtiele, in wat niet om aandacht vraagt.

Mijn columns zijn kleine sporen, stille betekenissen.
Een manier om te bewaren wat anders ongezien voorbij zou gaan.